Als je ze zo bij elkaar ziet staan, lijken ze allesbehalve eenzaam. De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giardano is blijkbaar een echte bestseller. Ann las het boek enthousiast, en liet het daarna achteloos op de tafel liggen. Dus las ik het ook.
In Rome zag ik het boek in alle boekhandels. Ik nam het vast, bladerde erdoor, besefte dat ik het niet in het Italiaans zou kunnen lezen. Wat een frustrerende vaststelling. Al die titels in het Italiaans. De meeste boekhandels in Rome hadden nauwelijks enkele tientallen Spaanse, Franse, Engelse of Duitse boeken. Zoveel zin om te kopen en te lezen, en zoveel onkunde daartegenover. Ik neem me voor om volgende maand wat Italiaans te leren.
Of de taal me zal liggen, dat valt nog te bezien. ‘La soledad de los números primos’ klinkt mij zoveel beter en zachter (en harder) in de oren dan la solitudine dei numeri primi. Het boek zelf viel me ook tegen. Alleen de eerste honderd bladzijden lezen vlot, daarna heb je de man door, kan hij je niet meer verrassen, en weet hij blijkbaar zelf niet goed meer hoe het verder moet. Ja, bestsellers…
BartleestK 