Na mijn enthousiasme over Revolutionary Road heb ik me voorgenomen om meer (alles) te lezen van Richard Yates. Dus kocht ik ook The Easter Parade (via Amazon, in een bundeling van 3 boeken, jammer genoeg niet in de mooie vintagereeks die ik pas later ontdekte). Riskante onderneming, na de hemel van Revolutionary Road kon het alleen maar bergaf. Maar mijn geestdrift is nauwelijks verminderd. Ook The Easter Parade is een voltreffer, een prachtig boek.
Zeg nu zelf: er zijn twee hoofdpersonages, twee vrouwen. Sarah en Emily. Twee kinderen nog in de eerste bladzijden van het boek. Tweehonderd pagina’s later ken ik ze door en door. Ik ben Sarah en ik ben Emily. De sterkte van Yates is dat hij door heel gewone dingen te vertellen een ongemene diepte kan creëren. Geen holle beschrijvingen, geen saaie bedenkingen. Alleen maar feiten, acties, en voor je het weet heeft hij je helemaal ingepalmd. Is er een Yates-fanclub? Laat het me weten, ik word lid.
The Easter Parade hoort zelfs thuis in het rijtje van de grote boeken met de grote openingszinnen (om niet meer te vergeten). Of wat dacht je van deze: “Neither of the Grimes sisters would have a happy life, and looking back it always seemed that the trouble began with their parents’ divorce.” Meer vertel ik lekker niet. Verplichte lectuur voor alle vrouwen en voor alle mannen, behalve voor tere zielen!
BartleestK 