Eerlijk: van Erik Vlaminck had ik nooit gehoord. En het is de televisie, waar ik hem in een boekenprogramma hoorde spreken, die me nieuwsgierig heeft gemaakt. Niet meteen. Pas enkele maanden na het programma kocht ik het boek.
Suikerspin gaat over een Siamese tweeling. Of beter: over enkele generaties kermiskramers, met als oudste een exploitant van een rariteitenkabinet: Jean Baptist Van Hooylandt. Vol met volkswijsheid van het laatste knoopsgat, maar vooral met echte mensen. Goede en slechte mensen, verliezers (vooral) en winnaars (tijdelijk). Voor formaliteiten deugen ze niet, die foorkramers, maar wat een echtheid. Af en toe kan de schrijver het plezier van het schrijven niet verbergen, en komt hij zelf voor in het boek. Maar zelfs zonder die passages merk ik de passie van het opzoekingswerk, het doorzettingsvermogen om van veel kleine stukjes een grote puzzel te maken. Ik hou niet van puzzels, maar van dit boek hield ik wel. Een echte aanrader!
BartleestK 