Nunca pasa nada van José Ovejero was dit jaar mijn vakantielectuur. Ovejero is een Spaanse Brusselaar, of een Brusselse Spanjaard. Ooit ontdekt op de boekentafel in ‘Punto y Coma’ in de rue Stévin in Brussel. Het wordt tijd dat ik er eens terugga.
Vreemd verhaal, over een leraar Latijn, zijn dochtertje van 5, zijn vrouw, de werkvrouw uit Ecuador, een hond, een hoogbegaafde leerling en een pooier. Bont gezelschap, en het gaat er ook echt bont aan toe. Er gebeurt, wat de titel ook doet geloven, van alles en af en toe lijkt het een thriller. Twee bladzijden verder ben ik weer in een andere sfeer, die ook snel weer verandert. Vreemd dat dit de lezer niet ontgoochelt. Ik heb de 300 bladzijden met plezier gelezen, in veel stukken weliswaar, typisch vakantie. We waren al terug uit Spanje toen ik de laatste bladzijden las. Meer Ovejero schrikt me zeker niet af. (heerlijk ook, te kunnen lezen in een taal die niet de mijne is. De leuke weerstand die elke zin eerst biedt, om zich dan snel gewonnen te geven)
BartleestK 