Dat mij dit overkomt. Netherland van Joseph O’Neill heeft me zo geboeid, dat ik meteen weer opnieuw wil beginnen. Maar dan in het Nederlands. Tijdens het lezen ben ik me gaan informeren over cricket, een sport waar ik overigens weinig van snap. En omdat het verhaal me zo fascineerde, en ik tegelijkertijd de indruk had te veel te missen door mijn gebrekkige kennis van het Engels (wat mij bij al die andere Engelstalige boeken nog nooit gestoord had), ben ik vanmiddag meteen naar de boekenwinkel gelopen om een vertaling in huis te halen. Die overigens Laagland heet.

Vanavond of morgen begin ik dus met een tweede lezing. En nu wil ik genieten van de details, nog meer in de mysterieuze sfeer binnendringen van dit fascinerende boek. Ik hoop maar dat het betoverende er door het Nederlands niet uit gaat. Dan kan ik me nauwelijks voorstellen.