Het lag op de tafel, op een prominente plaats, in de boekhandel in Londen. Ik had zin om me te laten verrassen door boeken waar ik niets van wist. En het was drie halen, twee betalen. Dat is zowat de context waarin ik Brooklyn van Colm Tóibín kocht.
Bestaan er vrouwenboeken? Ik zou beweerd hebben van niet. Geen grotere feminist dan ikzelf. Maar Toíbín geeft me ongelijk. Dit is weinig meer dan een stationrommannetje voor naar romantiek smachtende … vrouwen. Veel te mooi uitgegeven, en veel te veel gekocht. Mooi geschreven? Misschien. Maar het verhaal is wel heel dunnetjes, en de enkele seksscènes deden me wegkijken. Mooi boek om verfilmd te worden, misschien. Genoeg woorden. Dat ik het heb uitgelezen is al een prestatie.
