Onzichtbaar

Invisible van Paul Auster haalde ik uit het rekje Engelstalige boeken in de SB. Er zaten voor de rest alleen maar twee categorieën boeken tussen: thrillers en verplichte schoollectuur die het schooljaar had overleefd. Van Auster heb ik zeker nog wat gelezen, maar dat is al zo lang geleden dat ik het vergeten ben (en mijn oude leeslijst in Access ben ik ergens kwijtgeraakt).

Ik bladerde er even door, checkte of ik hier en daar een zin begreep, en kocht de pocket. Het bleek een voltreffer. Invisible heeft me van het begin tot het einde geboeid. In het begin misschien iets meer, maar ik wil mijn laatste indruk niet alles laten bepalen. Heerlijk hoe Adam over de kennismaking met Rudolf schrijft, en over zijn relatie met Margot. Alle vrouwen zijn trouwens aangrijpend in dit boek, niet in het minst de knappe zus van Adam en ook Cécile, de jonge Française.

Wat is het dat me aanspreekt in dit boek? De eenvoud, het verhaal, de relaties, de verboden relatie van Adam met z’n zus, de structuur (een vertelling in het verleden in drie delen, onderbroken door stukken heden. Ik moet zeker meer lezen van Auster.