Vrijheid

De recensie in DSL was zo positief dat ik er moeilijk om heen kon. Bovendien een auteur waar ik nog nooit van gehoord had (tot mijn schande, want blijkbaar is hij al een successchrijver): Jonathan Franzen. Even geaarzeld, of ik de roman in het Engels of in vertaling zou kopen, maar de dikte van het boek bepaalde de keuze voor mij. 588 bladzijden, in het Nederlands dus…

Ik was meteen weg van de eerste bladzijden. Ouders-kinderen relaties vormen een thema dat me blijkbaar boeit (daar lees je niet zo vaak over). En mijn enthousiasme nam nog toe met de beschrijvingen van de studententijd van Patty. Echt een vrouw om van te houden, hoe ze voor haar sport leeft, maniakaal traint, wedstrijden beleeft, … Heerlijk saai en bijzonder opwindend. Ik dacht terug aan de jongensboeken over sport die ik als kind graag las. Een vorm van deugddoende regressie dus. Ook Walter vond ik een aandoenlijk personage.

Toch zondigt dit boek tegen te veel bladzijden. De dubbelzinniger actie voor behoud van het vogelbestand boeide me maar half, en de personages van de kinderen (Joey en Jessica) zijn minder goed uitgewerkt. Ook Lalitha krijgt niet wat ze verdient. Jammer.

Goed genoeg, den ik, om binnenkort ook de eerste roman van Franzen te kopen.