De flaptekst heeft me, denk ik, overgehaald. Een goede flaptekst bevat de belofte die de roman dan maar moet waarmaken. By Nightfall slaagt daar moeiteloos in. Met alle kenmerken van een goede roman: een pakkend verhaal, enkele dialogen of uitspraken om te onthouden (ik ben ze weeral vergeten, wanneer leer ik dat eens op te schrijven) en iets om te leren. Het didactische zit hier in de moderne kunst, en de New Yorkse musea en galerijen. Verder had ik het ook helemaal niet lastig om me te identificeren met de hoofdpersonages, maar misschien ligt dat aan mij. En naturlijk is er ook (en vooral) de leesbaarheid: het geeft mij nog altijd een dubbel genot om in een vreemde taal te lezen en te genieten. Van Cunningham moet ik meer lezen.