In een vreemde thematiek ben ik beland. Noch vrouw noch moeder zijnde, maar wel een grote fan van Elisabeth Badinter. Van de manier waarop ze met haar vrijheid omgaat, om haar overtuigingen, om haar manier van spreken (geen nonsens, geen kapsones). Als zij een boek schrijft over afvalverwerking, lees ik het ook. Of over de landbouwproductie in Noord-Oost China. Om maar aan te geven dat ik een onvoorwaardelijke volgeling van Badinter ben. Een Badinterist.
Gelukkig schrijft Elisabeth Badinter over boeiende onderwerpen. Het verschil tussen mannen en vrouwen bijvoorbeeld (hoe klein dat wel is). Over de rol van de vrouw (hoe groot die wel is). En in Le Conflit: la femme et la mère dus over de keuze van elke vrouw om moeder te worden, het niet te worden, veel kinderen te hebben, weinig, helemaal geen. Een pseudowetenschappelijk boek, met cijfermateriaal ter ondersteuning.
Badinter heeft (zoals altijd) gelijk. Ze wijst op het conflict tussen de vrouwenrol (minnares en carrièrevrouw) en de moederrol. Ze vergelijkt de verschillende politieke systemen om vrouwen aan te zetten om meer kinderen te krijgen. Hoe ze falen.
Badinter lezen is even vrouw zijn. Voor een man een zeer gezonde beleving.
BartleestK 