Ik stuurde vanmorgen een mail naar mijn collega’s die het projectwerk begeleiden, met een checklist voor de eindevaluatie van de lopende projecten. De gedachte van The Checklist Manifesto is dus goed bij me doorgedrongen. En ik betrap me er op dat ik te pas en te onpas lijstjes opstel (waar ik overigens niets of maar weinig mee doe).
Waarom ik het boek gekocht heb? Het is een bijzonder mooi uitgegeven ding, en verder geloof ik (soms) nog in de kracht van praktische boeken. Om dezelfde reden kocht ik vorig jaar Getting Things Done van David Allen, en begon toen prompt alle laden van mijn kast om te keren…
The Checklist Manifesto van Atul Gawande (How to get things right) zet minder aan tot actie dan de bestseller van Allen. Eigenlijk gaat 3/4 van het boek over operatiezalen en wat er allemaal kan fout gaan. En ook over piloten en hoe ze alert reageren op bijna-craches. Dank zij hun checklists maken ze in weinig tijd de juiste keuzes. Zo worden in beide gevallen (in het vliegtuig en in de OK) mensenlevens gered. Zelfs de grootste bollebozen hebben een checklist nodig, beweert Atul Gawande, want de problemen die ze moeten oplossen zijn te ingewikkeld voor het menselijke brein.
Zal wel, denk ik. En voor een warhoofd als ikzelf zijn checklists uitermate nuttig. Nu moet ik ze alleen nog toepassen. Een praktische workshop zou goed uitkomen…
BartleestK 