Dat heeft, denk ik, een vliegtuig besturen met het schrijven van een roman gemeen. Dat de landing het meest delicate manoeuvre is. Veel romans starten goed, en blijven lekker op dreef, maar gaan uiteindelijk de mist in. Dat was met Before I go to sleep van S.J. Watson zeker zo.
Mijn eerste roman op de Ipad: wat een plezier! Een recensie gelezen, twee minuten later op Amazon besteld, en nog eens een minuut later kon ik beginnen lezen. Heerlijk. En het papier heb ik geen moment gemist. Al dat gedoe over het voelen van een boek, de geur van het drukken, het koesteren van het ding: wat een onzin. Een goede roman zijn gewoon zoveel woorden, mooi geordend tot een goed verhaal.
Jammer van de landing dus. Gecrasht na een probleemloze vlucht. Want het verhaal was echt O.K., heeft me nooit verveeld. Maar het einde..? Er waren makkelijk een tiental betere slotscènes te bedenken.
BartleestK 