Het gebruik van mijn iPad als leesplank brengt mee dat er meer Amerikaanse boeken op m’n weblog komen. Ze zijn gewoon makkelijker te koop, en ik krijg niet genoeg van die ‘one click’ en je kan beginnen lezen. Zo ook voor The Tiger’s Wife van Téa Obreht, een jonge Amerikaanse allochtoon. Het derde boek dat ik op m’n iPad lees.
En weer ging het als volgt: in de Standaard der Letteren las ik een lovende recensie, naar aanleiding van de Nederlandse vertaling die net uitkwam. Kijken op Kindle, en click, het boek is van mij.
Vreemd boek. Een soort bijbel met Balkanverhalen. Over rare mensen en dieren (Jungle Book!). Over dokters en pathologieën, weeskinderen, een onsterfelijke man (tot zijn eigen ergernis) en een vrouw met een tijger. Kris kras door elkaar. Te pas en te onpas. Van de hak op de tak. Ik heb me dus als lezer flink geërgerd, maar toch was ik niet ontgoocheld. De verhalen doorkruisen elkaar, herbeginnen, stoppen abrupt en blijken uiteindelijk een verklaring te bieden voor vreemd gedrag honderd pagina’s eerder. Ik heb genoten ook van de verstandhouding (en misverstanden) tussen kleindochter en grootvader.
De Balkan heeft me nooit geboeid. Nu wel. Dat is de verdienste van Téa Obrecht. Af en toe heb ik ook zitten zoeken op kaarten naar plaatsen die lijken op de fictieve plekken waar zij haar verhalen laat doorgaan. In Servië en/of Kroatië. Niets gevonden.
BartleestK 