Een van de geneugten van een vakantie in een Chambre d’hötes: de boekenplank bestuderen, er iets uit kiezen, en er het vakantieboek van maken. Dat is precies wat me overkomen is met Soie van Alessandro Baricco. Een klein boekje, hooguit 120 bladzijden, dat ik in één dag (en een paar nachtelijke uren) uit had.
In La Parare, een droom van een logement in de bergen boven Nice, staan in elke kamer boeken. Karin, een van de uitbaters, is een Zweedse en houdt merkbaar van literatuur. Een klein boekje met een korte titel, gewoon Soie. Ik dacht eerst dat het een Franse roman was, maar blijkbaar is het een vertaling uit het Italiaans.
Een dun boekje over zijde dus. Zo dun als zijde. Over Hervé, een gewone man uit Zuid-Frankrijk die bij toeval in de zijdehandel terecht komt. En daardoor moet reizen, naar Japan. Een eenvoudig verhaal, eenvoudige mensen ook (hij, zonder doel, en zijn vrouw, die hij graag ziet om haar mooie stem). In Japan wordt Hervé verliefd op een mysterieuze vrouw. Om haar gaat hij steeds terug, ook als er oorlog woedt in dat land.
Het laatste deel van de tekst, waar de eenvoud verlaten wordt en er lessen moeten getrokken worden, viel me tegen. Het was net die eenvoud die me zo had gecharmeerd.
BartleestK 