Na de film ‘We Need to Talk about Kevin” van Lynne Ramsey had ik me voorgenomen iets van Lionel Shriver te lezen. (Ik dacht trouwens dat het een man was, maar dat blijkt niet zo). Het boek lezen na de film gezien te hebben, leek me geen goede volgorde, dus ging ik in m’n iPad op zoek naar meer van Shriver. Uiteindelijk viel m’n keuze op A Perfectly Good Family. Ik haalde de eerste hoofdstukken binnen, en besloot dan om te kopen.
Een actueel thema alhier: huizen. ‘Een’ huis om juister te zijn, het ouderlijk huis dat wordt geërfd door drie kinderen. En een liefdadigheidsinstelling. Een roman dus over onenigheid, rechten, het met de voeten treden van die rechten, geld, relaties tussen een zus en twee broers, en samenwonen.
Klinkt dat wat melig? Dat was het soms ook, vooral naar het einde toe. Maar ik hield er wel van dat het huis echt bestond (het ik ontdekt op streetview). En ook was ik geboeid door de info over de auteur achterin het boek. Dus misschien lees ik nog wel iets van Shriver, en laat ik me dan minder verstrooien door allerlei ballast om m’n iPad. Beloofd.
BartleestK 