Als ik mijn ogen sluit

In DS Letteren had ik gelezen dat het over de geschiedenis van Brazilië ging. En omdat ik binnenkort naar Brazilië wil, dacht ik… Verkeerd gedacht. Als ik mijn ogen sluit van Edney Silvestre, dat ik nota bene moest bestellen en waar ik een volle week op moest wachten, is erg tegengevallen. Uitgelezen wel, want het leest heel makkelijk weg, maar daarmee is ook alles gezegd. De belangstelling, die er in het begin wel was, gaat bij het vorderen verloren. En dat moet natuurlijk net omgekeerd zijn. Op den duur kan het mij niet meer schelen wie de mooie Anita heeft vermoord. Of het in opdracht van de bisschop, de burgemeester  of wie dan ook was. Het is een boek dat complotten ziet, en roze balletten, sexnetwerken van hoge politici, machtsmisbruik. Daar is niets mis mee (met het aanklagen). Maar moet dat zo stereotiep? Bijna verwordt het hier en daar tot het scenario voor een stripverhaal. Maar dan zonder de mooie tekeningen. Of een jeugdroman van een schoolauteur. Niet goed dus. En naar het einde toe bovendien pretentieus. Had ik eigenlijk al aan de titel kunnen zien…