Canada

Canada van Richard Ford zal blijven hangen. Ik heb er even moeten naar zoeken, en heb het boek uiteindelijk gevonden bij Waterstones in de Adolphe Maxlaan. Vooraf nooit iets van Ford gelezen, maar op voorhand, en zeker bij de eerste pagina’s, had ik meteen het gevoel dat dit een bijzonder boek zou worden. Bijzonder voor mij.

Het eerste deel, daar ben ik echt weg van. 200 bladzijden in één adem uitgelezen. Hoe kinderen hun ouders beschrijven. Hoe ze aanvoelen dat er iets fout zit, maar het niet kunnen noemen, er geen woorden voor hebben. Zelden gelezen: zoveel warmte en zoveel kilte in één boek.  In één personnage, Dell, die me van bij het begin boeide. En ook de vader, de moeder, de zus, ze komen mooi uit, scherp afgetekend tegen het felle licht. Niet mooi maar raak. Ook de stad Great Falls krijgt zo’n weinig benijdenswaardige rol. Ik heb er meteen mijn detailkaarten van de Verenigde Staten bijgehaald.

Na deel 1 komt er een breuk, en speelt de actie (?) zich af in Canada. Ook  hier heb ik geprobeerd om alles tot op de kilometer te volgen, maar de auteur heeft hier en daar  de sporen uitgewist. Deel 2 is minder intens, behalve op het laatst, wanneer Dell voor de tweede keer in een drama terechtkomt. Deel 2 heeft me minder geraakt.

De epiloog is er, zoals altijd, te veel aan. Op teevee kan je dan wegkijken, of iets te snoepen halen. In een roman lukt dat niet. Maar het geheel is echt top. Een van de beste romans die ik in de afgelopen jaren heb gelezen. Om zoveel redenen!!