Omdat Amerika me interesseert. En omdat ik van reisverhalen hou. En voor de reputatie van Geert Mak (al moet ik bekennen dat ik in Europa niet uitgekregen heb, maar dat zal aan mij liggen). Reizen zonder John is trouwens een heerlijk project: de Verenigde Staten met de auto doorreizen, eerst van oost naar west (in het noorden), en dan van west naar oost (in het zuiden), precies 50 jaar na John Steinbeck.
En ik heb er intens van genoten. Zeker de eerste 300 bladzijden. Er wordt wat rondgereisd: tot in de kleinste dorpjes van New England, langs grote steden als Chicago en New Orleans, met boeiende gesprekken in akelige of gezellige ontbijtzalen. Daar is Mak heel goed in: gesprekken met de lokale bevolking, haltes in de meest onmogelijke plaatsen, zoals verouderde horecazaken, winkels uit de andere tijd, of gewoon langs de weg. Vooral het eerste gedeelte van de reis kon me bekoren.
Later wordt het wat slapper. de gesprekken langer, meer sedentair ook: er wordt meer gekletst en minder gereisd. In Californië bijvoorbeeld. En dus was het nog een karwei om door de 530 bladzijden te geraken. Af en toe ook een paar foto’s gemist, die veel beschrijvingen overbodig zouden maken, het geheel wat meer vaart geven, …
BartleestK 