Ik veronderstel dat het nooit echt iets wordt met Annelies Verbeke. Met Annelies Verbeke en mij, bedoel ik. En dat ik dat jammer vind. Want googelen op foto’s van haar is een heel interessante bezigheid.

Maar haar boeken raken me niet. Het enthousiasme waarmee ik destijds aan Slaap ben begonnen (ik die ook zo slecht slaap) hield niet lang stand. En nu ook: de kortverhalen van Veronderstellingen hebben me niet overtuigd. Ik weet niet wat het is. Het ligt wellicht aan mij.
En ja, ik vind het wel een goed idee dat plots een personage uit het ene verhaal ook in een ander binnenstapt. En neen, mijn ontgoocheling is niet algemeen. Een verhaal als Potpourri beviel me zelfs bijzonder. En ook stukken uit Samen scheren (alleen al de titel, dat ik daar niet op gekomen ben) en uit Bestemming. Maar zeg nu zelf: stukken van kortverhalen, is dat wel voldoende?
Neen dus. Jammer. Ik vind Annelies Verbeke een heel bijzondere vrouw. (ik herinner me dat ik met Saskia De Coster net hetzelfde had)