Ik weet niet of Labro me verzoend heeft met de Franse literatuur. Ik kocht het boek in Passa Porta, net voor de 50ste verjaardag van de moord op JFK. Heb het gelezen een paar weken na die 
50ste. Vreemd ding, Geen roman, zeker niet. Ook geen document, want daarvoor is er te weinig systematiek.
Eigenlijk en vooral een samenloop van toevalligheden. Dat Labro een schrijver is. En dat hij toevallig op 22 november 1963 als journalist aan het werk was voor een reportage over de VS. Dat hij de hele zaak door correspondent is gebleven in Dallas. En dat hij nu aan een nieuw boek toe was, en zijn uitgever hem gevraagd had om ter gelegenheid van de vijftigste …
“On a tiré sur le Président” levert wel leesbare bladzijden op. Het Frans van Labro verzoent mij wel met het Frans. Soms iets te sierlijk, van kijk eens hoe mooi ik kan schrijven. Maar goed. Graag gelezen, van genoten.
Het boek ook meerdere keren gestreeld. Een boek zoals een boek er hoort uit te zien. Klassiek van binnen, met een perfecte bladspiegel en een traditionele kaft van de nrf collectie van Gallimard. Staat mooi in het boekenrek (die de andere Labros). En daarrond nog een cover met een foto van Jacky Kennedy, die vlak na de schoten over het dofferdeksel van de wagen klimt. Leuk ook met de foto’s in het midden.
BartleestK 