Gekocht in Het Paard van Troje op de Kouter. Overtuigd misschien door de Nobelprijs, of door een lovende kritiek in De Standaard der Letteren. Toch maar eens iets van Alice Munro lezen. Geen idee waarom ik dat niet vroeger heb gedaan. Misschien omdat ze er alles behalve als een schrijfster uitziet. Meer een huisvrouw, of een first lady. Zo conventioneel.
Niet dus. Niet afgaan op het uiterlijk. Weer een goede les voor mij. Want een paar verhalen uit The love of a good woman zijn heel indrukwekkend. Zelden betere verhalen gelezen dan bijvoorbeeld Save the reaper. En Cortes Island. Of ook het titelverhaal. Niet alles vond ik even goed, maar dat kan ook moeilijk, op zo’n eenzame hoogte.
Een gat gedicht dus, in mijn cultuur. Een groot gat een beetje gedicht. Meer van Munro lezen is een must.
Nog een bekentenis: ik heb me wat laten helpen door de goedkope vertaling die dit jaar bij Colibri verscheen. Om door moeilijke passages te geraken…