Een echt antwoord heb ik niet gevonden in dit boek. Kan me ook eigenlijk niets schelen. Echo Spring is echt een boek om van te houden. Ook al waren er een paar passages die me minder boeiden. En makkelijk was het ook al niet: weerom de truc van de vertaling toegepast (het leek me wel gewettigd om € 20 extra uit te geven om parallel in het Nederlands te kunnen lezen).
Het opzet is prachtig: een boek over zes schrijvers die drinken (gedronken hebben, ze zijn alle vijf dood, waren ze misschien ook al indien ze niet gedronken hadden: Carver, Cheever, Berryman, Williams, Hemingway en Scott Fitzgerald). Een reis (de auteur zelf, Olivia Laing is niet afwezig) naar de plekken waar ze geleefd en gedronken hebben. Doorheen de United States, van Noord naar Zuid en dan naar het Noordwesten.
Het boek appelleert aan m’n onwetendheid. Van de zes schrijvers kende ik er maar vier, waarvan ik dan nog maar weinig gelezen had (enkel Carver is me goed vertrouwd). Een boek dus als een uitnodiging om meer te lezen. Ik neem me voor in de komende maanden van elke schrijver minstens 1 boek te lezen. Zal ik al een tijdje mee zoet zijn.
Drankzucht is mij vreemd. Gelukkig maar. Ik heb verslavingen genoeg.