Voor een leesclub waarvan ik eens een bijeenkomst wou bijwonen, heb ik me aan deze biografie van Beethoven gewaagd. Niet mijn gewoonte. Meer dan 600 bladzijden met alle details over zijn leven en zijn werk, door Jan Caeyers. De bijeenkomst stond gepland op 6 mei, dus dat was mijn deadline. Maar aan het einde ben ik nooit geraakt, en de bijeenkomst heb ik gebrost.
Van bij het begin miste ik al iets. Of veel. Muzikale kennis bijvoorbeeld, me iets kunnen voorstellen bij termen als ‘de slanke fysiognomie’ of andere syncopen. En waarschijnlijk miste ik ook betrokkenheid, wat dodelijk is voor een biografie. Dat is dubbel jammer bij iemand als Beethoven.
Het is niet dat ik moeilijk ben. Ik kan me laten verleiden door het eentonige leven van een boekhouder, of door het saaie bestaan van een loketbediende. Maar bij Beethoven lukte het niet. Dat is vreemd, en kan niet alleen aan mij liggen. Hoe goed het boek ook gedocumenteerd is, en hoe vlot sommige passages ook geschreven zijn, het is bij mij niet blijven kleven. Ik heb me lang flink gehouden, er tientallen uren in gestoken, maar uiteindelijk ben ik op p. 475 gestrand. Voor altijd, vrees ik.
Positief was wel: ik heb tijdens het lezen veel kunnen luisteren naar de werken die beschreven werden, dankzij Spotify. Dat was leuk. En morgen ga ik naar een Beethovenconcert. Het kan niet alleen aan mij liggen.
BartleestK 