Ik heb lang weerstand geboden. Het boek van John Williams werd zowat overal de hemel in geprezen. Net iets te veel naar mijn smaak. Stoner van Williams wordt herontdekt, want het boek dateert al van 1965. En nu is het een echte besteseller.
Nu, ongeveer een jaar na de publicatie van de vertaling, heb ik het boek toch gekocht. Geen idee waarom, of waarom nu.
Het is een mooi boek. Een mooie uitgave, een echt boek. En het leest ook makkelijk. Maar de betovering heb ik nooit gevoeld. Ik heb me bijvoorbeeld nooit Stoner gevoeld, al hebben wij bijna dezelfde job, en kan ik me ook goed de privéspanningen voorstellen. Dat gemis had ik al na een bladzijde of 50, en het is niet meer weggegaan. Alleen maar groter geworden. Ik betrapte me er op dat ik verder las uit plichtsbewustzijn, of om de 20 euro te verantwoorden. Maar naar het einde raakte het verhaal me helemaal niet meer. Jammer.
De twee volgende succesboeken van John Williams, Butcher’s Crossing en Augustus zijn niet aan mij besteed.
BartleestK 