Deel 5 van Mijn Strijd van Karl Ove Knausgard is het lijvigste. Meer dan 600 bladzijden over onzeker schrijverschap. Maar ook over de studententijd, verliefdheden, ontrouw, veel drank, vriendschappen, familiebanden, enz. Ik ben al zo goed thuis in de wereld van Knausgard dat ik van niets meer opkijk. Dat is misschien het nadeel: ik kan voorspellen wat er gaat gebeuren. De empathie van de lezer met de schrijver wordt bij Knausgard naargelang de reeks vordert zo groot, dat hij een deel van de pret verbrodt.
Maar er blijft ook veel te genieten. Knausgard is nog altijd keihard in zijn oordeel, ook voor zichzelf, en elk personage (ondertussen zijn er wel heel veel) komt helemaal tot leven. Niets stereotiep.
Ik kijk uit naar het laatste deel.
BartleestK 