Het boek van Maartje Wortel werd zeer goed onthaald. Ik zag haar ook op de Nederlandse TV, en ik vond haar verstandig praten. En dus moest het er eens van komen. Ik downloadde haar roman Ijstijd op m’n Kindle.
Het begon goed. Vlot geschreven, leuk verhaal. En dat vlotte blijft duren. Na een bladzijde of 50 ben ik wel het verhaal bijster. Dat is jammer. Wortel heeft het een paar keer over romans en kortverhalen, en al doorlezend werd het me duidelijk dat ik daarnaar uitkeek: kortverhalen. De stof van Wortel is te kort, te uitgesponnen. Hier zat veel in voor een mooi kortverhaal. En Wortel had er makkelijk nog een paar kunen schrijven, met haar vlotte pen. Maar een roman die zich naar het einde sleept bij gebrek aan verhaal… Ja, dat is zielig natuurlijk. Halverwege had ik momenten waarop ik het allemaal zinloos vond. Naar het einde werd het weer beter. Toch geen echt succes, dit boek.
James Dillard en Marie beklijven niet (genoeg).
BartleestK 