Roxy

Ik weet niet meer precies waarom ik het boek kocht. Iets dat ik erover gelezen had? Een interview op internet? Of misschien is het omdat ik m’n Kindle de laatste dagen goed aan het vullen ben, om tijdens een paar lange vluchten leesvoer te hebben.

Wat een ongelijk boek is dit! Mijn gevoelens gingen van grote passie tot onverschilligheid. Jammer genoeg in deze volgorde. Hoe vaak is dat nu al gebeurd? Een boek dat me bij het begin boeit, dat ik snel doorlees, helemaal gewonnen, maar dat dan een paar zwakkere bladzijden telt, en het komt achteraf niet meer goed. Integendeel.

Zo was het helemaal met Roxy van Esther Gerritsen. De eerste 100 bladzijden vond ik echt goed. Ik zie dat ik zelfs een paar zinnen ondestreept heb. Doe ik niet vaak. Zegt veel. Ook als ik die drie passages teruglees staan ze nog. Maar zo halverwege begint het te sputteren. De motor valt snel helemaal plat, het verhaal ook.

Zonde.