Het lijkt wel of ik in de vakantie niets gelezen heb. C’était Le Corbusier van Nicholas Fox Weber is 900 bladzijden dik. Een boek om je in vast te bijten. Om alles te weten over iemand.
Was me al eerder overkomen met Hergé. Ook dat was na een tentoonstelling. Nu kocht ik het boek op de La mesure de l’homme expositie in Parijs. Maar de interesse voor Le Corbusier is al ouder.
900 bladzijden ademloos doorgelezen? Neen, dat zou overdreven zijn. Ik vond 900 trouwens veel. Er komt wel wat ballast in voor, en 600 of 700 was ook al mooi geweest. Hoe lang mag je bezig zijn met een bek zonder dat er sleet komt? Maar ik geef toe dat het me boeit, een leven chronologisch, winters, zomers, ontgoochelingen, successen, foute vrienden, goede vrienden, liefdes, affaires. En gebouwen natuurlijk. En steden. De ambitie van Le Corbusier kende weinig grenzen.
Veel realisaties van Le Corbusier heb ik nog niet gezien. Zo heb ik meteen weer een paar reisplannen. Naar Parijs en omgeving, ook naar Lyon, naar Marseille, …
BartleestK 