Dat was even geleden. Dat is iets van Kristien Hemmerechts had gelezen. Vroeger wel: een boek of drie denk ik. Toen ik alles las en meestal ook goed vond. Brede heupen bijvoorbeeld, of Wit zand. Was ook niet slecht.
Alles verandert kan daar, denk ik, niet aan tippen. Het is geen ramp, en ik heb het boek snel uitgelezen. Er is iets in het verhaal dat me intrigeert, over de mindere passages heen trekt. Maar het blijft toch maar een soort werkstuk, een tekst.
Te gekunsteld. Daarom. De gelijkenissen en verwijzingen naar Disgrace zijn eerst goed gevonden, dan wat overbodig (je verwacht dat haar verhaal emancipeert, op zichzelf kan bestaan), dan storend. De oefening is boeiend, het resultaat niet echt goed. Sorry.