Wat was het? De zin om een korte roman te lezen? Iets dat me aantrok in de buitenkant? De titel? Geen idee. Ik had er waarschijnlijk iets over gelezen, en dan het boek zien liggen in een uitstalraam. Er is zo weinig nodig om me te verleiden.
Verman je van Filip Rogiers (ik was de naam weeral kwijt) komt dicht in de buurt van wat ik het meeste verafschuw: hoogdravende onzin, gerokken en gerekt, een scheutje sex, vulgaire als het kan, en een paar druppels goedmenselijkheid. Een moord, een bijna moord, een zelfmoord? Ja, waarom niet. Een verhaal dat nergens over gaat, nergens naar toe.
Literatuur is het in elk geval niet. Achteraan bedankt de auteur al wie het boek heeft nagelezen voor het uitkwam, voor hun tips, hun opmerkingen. Heeft er echt niemand durven zeggen dat het boek beter nooit was verschenen? Dat is geen schande. Gewoon, een mislukte poging, de vuilbak in, op naar beter.
BartleestK 