Een collega van mij (Johan Reyntjens) heeft Mexicaanse legendes herschreven. Vertaald, maar ook aangepast aan zijn eigen fantasie. Verhalen uit het koloniale tijdperk, toen de Spanjaarden Mexico veroverden en er meester waren.
Het zijn een tiental best leesbare teksten, heel cliché wel, met telkens dezelfde variabelen: schoonheid, passie, seksuele drift, (bij)geloof, macht. En erg barok geschreven (ik vermoed dat de originele verhalen al zo zijn, en dat Johan Reyntjens er nog een schep bovenop gedaan heeft).
Dat clichématige is ook de zwakte van het boek: na 6 of 7 verhalen heeft de lezer het gehad. Hij heeft geen zin meer in, slaat het boek dicht.
Veel respect voor de inspanning, want hier zit bergen werk in. Ook wat plezier, maar niet genoeg variatie.
BartleestK 