Omdat boeken over de indianen in Noord-Amerika mijn zwakke punt zijn. Omdat ik er niet kan aan weerstaan. Wrede verhalen over beschilderde naakte roodhuiden met de slechtste bedoelingen: ik krijg er niet genoeg van. Omdat ze me opwinden.
En The War Trail van Charles Mc Donald is daar een schoolvoorbeeld van. Een boek vol gevechten, waarvan je de afloop op voorhand kent, maar die toch spannend zijn. Wolfgang Stein schiet als de beste. Hij mist nooit, herlaadt sneller dan wie ook, en ook in lijf-aan-lijfgevechten is hij iedere keer winnaar.
Er komen veel stammen in het boek voor, want Wolfgang trekt met zijn Indiaanse vriendin (Dark Moon)en met zijn wolf naar het westen. Eerst zijn de Irokezen zijn vijanden, later de Chickasaw en de Lakota. De slechte indianen zijn echt slecht, en er wordt op de wreedste manier beschreven hoe ze afgemaakt worden. In tweegevechten, maar ook met tientallen rake schoten op afstand. Ik kijk even op, of niemand daar aanstoot aan neemt. Blijkbaar niet, de lezers op Amazon zijn unaniem lovend, en vinden het allemaal OK.
BartleestK 