Het boek van Paul Verhaeghe is me al dikwijls aangeprezen, en ik heb het al meer dan een keer vastgenomen, doorbladerd, teruggelegd. Tijd dus om er eens echt werk van te maken (het boek is al van 2012). Eindelijk gedownload.
En met goeie moed begonnen. Ik kan tegen wat weerstand, en ik hoef niet alles te begrijpen. Ook het ik de kunst geleerd om een bladzijde om te slaan en met verse moed te herbeginnen, alsof er niets aan de hand is. Alleen kan dit niet blijven duren. En dat deed het.
Ik heb het boek dus niet uitgelezen. Omdat ik me er te dom voor voelde. Overkomt me niet vaak…
BartleestK 