Literatuur uit het Oostblok. Als ik daar ooit een reeks quizvragen over krijg, ben ik grandioos gebuisd. De klassiekers heb ik gelezen, maar dat is ondertussen 35 jaar geleden. Sindsdien, niets meer.
Tot nu dus. Ilija Trojanow was voor mij een nobele onbekende, en enkel een heel lovend artikel in DSL kon me overhalen tot een aankoop. Met veel vertrouwen, want meteen een dure hardcover.
440 bladzijden later is het enthousiasme wat bekoeld. Ik vond de eerste bladzijden lastig, en ook verder in het boek waren er regelmatig passages die me maar matig boeiden. Afgewisseld, dat is waar, met beter werk. En het klopt dat ik veel heb bijgeleerd. Maar daarvoor had ik het boek niet gekocht.
De hoofdstukken over Metodi zijn me beter bevallen dan die over Konstantin. De onderdrukker wekte bij mij meer sympathie op dan de verzetsheld. Maar dat zal aan mij liggen.