Autumn

Het heeft even geduurd, vooraleer ik Zadie en Ali Smith uit elkaar kende. Maar na Autumn moet dat lukken. Eerst een lovende kritiek gelezen, dan enkele, even positieve, lezersbeoordelingen. Genoeg om een fragment te downloaden, en uiteindelijk het hele boek digitaal te lezen.

Leuk weerzien met m’n Kindle trouwens, na een paar maand papier. Jammer dat het geen groot succes is geworden, want over Autumn ben ik niet zo enthousiast.

Tegen mijn gewoonte in begin ik met het positieve. Ik heb genoten van het Engels, hoe goed ik er door ging. Heb ik uit die Engelse cursus dan toch iets opgestoken? En ook dit: ik hou van boeken die me iets bijleren. Zoals over Christine Keeler (wie?). En Pauline Boty bijvoorbeeld. Nog niet te oud om te leren, en als ik tijdens het lezen ook begin op te zoeken op het internet, is dat bij mij een goed teken.

Maar ik verloor ook soms de draad, of erger, de interesse. Sommige personages leken er bij mij niets toe te doen. En maakten het verhaal (de verhalen) wel heel onsamenhangend. Nog even wachten dus of ik ook Winter ga lezen van Smith (als het verschijnt). Misschien toch eerst Herst van Knausgárd…