Mijn kennismaking met Elisabeth Strout. Een schrijver naar mijn hart. Die me van de eerste bladzijde laat weten dat ze is zoals ik. Zoals heel veel lezers, blijkbaar, want Strout heeft veel succes. Ik ben met haar meest recente boek begonnen, maar ze heeft al meer dan 15 jaar succes. Oh god, wat heb ik nog veel leeswerk.
Ik heb begrepen dat Strout, wat ze ook schrijft, uiteindelijk altijd verhalen schrijft. Ook haar romans zijn verhalen, die in elkaar haken, waarbij de personages van een verhaal ook in andere een rol spelen, en zo lijkt het een roman. Ik heb daar geen moeite mee: verhalen zijn mijn favoriete leesvoer. Ik kan me geen roman herinneren die de hele tijd blijft boeien. Verhalen doen dat wel.
Niet dat alles even goed is in Anything is possible. Maar wat goed is, is het is die mate, dat er best wat ballast bij kan. De eerste 3 verhalen van Anything is possible zijn top. En ja, er is iets dat alle recensies vermelden, ik weet ook niet wat het is, maar de gevoeligheid van Strout grijpt je meteen naar de keel. Geen spanning, geen verrassing, gewoon mensen die boeien.
Zo zou literatuur altijd moeten zijn. Ik las digitaal maar kocht meteen daarna de hardcover voor in de boekenkast.
BartleestK 