Tijd voor een vakboek. Voor een keer geen roman. Dit boek heb ik trouwens gekocht op kosten van de hogeschool. Maar omdat ik het helemaal uit heb, verdient het hier een plaats.
Ann Verlinden heeft een verdienstelijke poging gedaan om een status quaestiones te maken van het secundair onderwijs. Zij vindt dat ons onderwijs talent verspilt, en dat de meeste jongeren zich vervelen op school. Ze heeft daartoe enkele schooldirecteuren geïnterviewd, en ook de scholen bezocht en enkele lessen bijgewoond. Dat is op zich al een hele verdienste, dat het geen theoretisch pleidooi geworden is, geen zuivere ideeënkwestie.
Maar tegelijkertijd is het ook de zwakte van het boek. Want door de interviewtechniek wordt de lezer bijna elke keer een andere kant uitgestuurd. Misschien is het aan hem om te oordelen. De schooldirecteuren worden met veel respect geportretteerd, allemaal, ook al spreken ze elkaar tegen. Wie zou dan gelijk hebben, heb ik me afgevraagd.
En dus loopt Studeren is voor strevers ! een beetje met een sisser af. Er moet een hoop veranderen, of misschien ook helemaal niets. Zo is het gesteld met het secundair onderwijs.