Op een dood moment. Wat zou ik nu eens lezen? Geen inspiratie, geen recensies om op voort te gaan. Behalve wat surfen. En zo kwam ik uit op Now that you mention it, van New York Times Bestselling author (whatever that means) Kristan Higgins. Of neen, wat me het meeste overtuigd heeft: het verhaal speelt in Boston en Maine.
En leest erg vlot. De eerste bladzijden gaan er mooi in. En ik interesseer me voor dokters. En het is dan nog op gastro-enterologie. Veel toevalligheden. Een goed begin dus.
Maar ook lichtheid kan zwaar wegen. Hoe verder ik vorderde met het lezen, hoe meer ik de indruk kreeg dat het weer een niemendalletje was. Een doktersromannetje, anno 2018. Een wel erg clichématig verhaaltje, plat, platter, platst, en dan plots te dun om nog verder te lezen. Ik heb het tot een paar tientallen bladzijden voor het einde uitgehouden. En dan kon het me geen moer meer schelen, wie of wat en wanneer en met wie.
Zonde van de verloren tijd.
Eén bemerking: in een vreemde taal duurt het echt langer voor je erachter komt of iets goed is. In het Nederlands had ik dit boek sneller dichtgeklapt.
BartleestK 
It’s nearly impossible to find well-informed people about this subject, however, you sound like you know what you’re talking about!
Thanks