Spaans lezen blijft een van de genoegens in mijn leven, en Fernando Savater al helemaal. Er was een tijd waarin ik alles van hem volgde, elke krantencommentaar, elk nieuw boek. Een beetje zoals met Vargas Llosa. Er is iets inde Baskische moraalfilosoof dat me boeit. Het zijn niet altijd de ideeën (meestal wel) maar zeker ook de manier waarop hij ze vertelt. De humor ook.
Dus ging ik op zoek naar recent werk. Iets over hoe we kunnen omgaan met migranten bijvoorbeeld. of andere problemen die me bezighouden. recenter dan Etica de urgencia heb ik niet gevonden, ook al dateert het al van 2012. En helaas blijkt dat ook wel.
Het boek is een verslag van lezingen voor leerlingen van middelbare scholen. Over actuele topics. Over internet bijvoorbeeld. En corruptie. Onderhoudend, mar toch best wat toezicht voorzien. Sommige leerlingen zullen het wat lang, of wat vlakjes hebben gevonden …
De ethiek is niet veranderd, de problemen wel. En misschien is Savater ook wat scherpte verloren. Het blijft een plezier om hem te lezen, maar het is geen revelatie meer. Zoals met Vargas Llosa dus. Ouder, minder scherp,
Daarom is Etica de urgencia zeker niet dringend. En ook geen must.
BartleestK 