Het nieuwste boek van een van mijn favoriete schrijvers. Ook al ben ik Lieve Joris de laatste jaren ontrouw geweest. Haar meest recente boeken heb ik vastgenomen, ingekeken, teruggelegd. Waarschijnlijk ten onrechte, want Lieve Joris schrijft goed, en leest dus vlot. Misschien was mijn nieuwsgierigheid niet groot genoeg, om telkens op te laden voor nieuwe (en dezelfde) landen. Maar Terug naar Neerpelt, dat wou ik niet missen.
Een heel interessant boek. Een vreemde mix van een biografie (haar oudste broer Fonny) en een autobio (waarom ze sommige afleveringen heeft gemist, vanuit Amsterdam, Kongo, Damascus, …).
Van bij het begin heb je het door: het komt niet goed met Fonny. En ook collaterale schade is aanzienlijk. Alleen door weg te trekken kan je je aan de negatieve invloed van de nochtans goedbedoelende Fonny ontsnappen. De haat-liefdeverhouding van Fonny met drugs, vrouwen, ouders, enz is erg aandoenlijk. Het medeleven heeft me geen seconde als lezer alleen gelaten.
Ook zeer interessant: het autobiografische over Lieve zelf. Hoe ze zichzelf blootgeeft. En over de ergernis van haar ouders (arme ouders), over de broers en de zussen, de oma, de geliefden, de reislust, ..
Misschien één of twee keer raakte ik wat minder geïnteresseerd. Maar dat was bij het omslaan van de bladzijde weeral voorbij. Loved it !
BartleestK 