Een politiek essay. Ik heb Paul Scheffer al eens horen spreken, bij ons op school. Leek me een heel verstandig man. En ook op televisie, recent nog, kon hij me overtuigen. Een positief verhaal over immigratie, maar ook een verhaal over grenzen, over bescherming.
Dus kon het boek niet uitblijven. De vorm van vrijheid heb ik snel uitgelezen, in een paar dagen tijd. Niet elk hoofdstuk was even interessant, maar ik vond de inzichten over de gebrekkige verdeling van de voordelen van de globalisering. Ook hoe hij tegenstanders en voorstanders van open grenzen met elkaar verzoent, hoe hij aantoont dat we grenzen best niet schrappen of minachten, maar er sterkte van maken, een omlijning van onze waarden, van onze identiteit.
Had natuurlijk ook in 10 bladzijden gekund. Er wordt hier en daar iets bijgetrokken, dat er volgens mij niet echt toe doet. En dat is jammer. Want het maakt dat het boek toch geen echte houvast biedt, en dat het, ondanks de aangename en interessante lectuur, toch misschien niet in de boekenkast komt. Ik had het dus beter digitaal gelezen.
Interessant? Ja. Niet te missen? Neen. Twee, drie rake inzichten. Of had ik er te veel van verwacht?
BartleestK 