Hold Still

Er zijn mooie boeken en minder mooie, en dan zijn er, heel af en toe, boeken die echt bijblijven. Hold Still van Sally Mann is er zo een, en dat is de essentie van wat ik hier wil schrijven.

Heel toevallig botste ik op het boek, dat niet eens zo recent is (2015). Gelukkig zijn er nog boekenwinkels zoals Passa Porta die niet alleen de actualiteit volgen, maar ook wat oudere titels aanbieden, voor zij die niet goed hebben opgelet.

Het opzet is al origineel. Een soort autobio (of familiebio) aan de hand van foto’s. Maar het is zoveel meer. Sally Mann is fotografe, en dus zijn de foto’s essentieel, maar dat is de tekst ook. De visuele houvast die de foto’s bieden was voor mij een meerwaarde. En Sally Mann heeft dan ook nog het geluk dat ze uit een allesbehalve ordinaire familie komt, en die traditie verder goed in stand houdt.

Het gaat over zoveel. Ik ken weinig van fotografie, en al helemaal niets van de techniek, maar ook dat krijgt Sally Mann op een boeiende manier uitgelegd. Waar ze ook over schrijft, het is altijd raak. En al helemaal als ze het over mensen heeft. Haar vader bijvoorbeeld.

Een goed boek is een uitdaging. Je beseft plots hoe klein je bent, en onbetekenend. Dit boek bracht me echt van mijn stuk. En zoveel meer. Wedden dat ik in de komende jaren met een huurwagen Virginia doorkruis?