Turbulence

Gezien in Passa Porta, maar ik was niet in een koopbui. Heb wel van een paar boeken foto’s gemaakt, zodat ik ze kon bestellen op m’n Kindle. Of toch minstens een extract downloaden.

Bij Turbulence van David Szalay was ik meteen verkocht. Hoe kort het extract op m’n e-reader ook was. Er was ook al de positieve ervaring met z’n laatste roman, All that man is (al waren dat ook meer losse verhalen dan een echte roman).

Turbulence bestaat uit losse, en toch met elkaar verbonden verhalen. Elke titel bevat twee drieletterwoorden, twee luchthavens. Want er wordt veel met het vliegtuig gereisd in Turbulence, met of zonder turbulentie. De verbinding zit in de personages, die soms terugkomen. En het is altijd een blij weerzien.

Ik krijg moeilijk uitgelegd wat ik zo mooi vind aan de verhalen van Szalay. Waarom ik bijna meteen een band heb met elk personage. Er is een eenvoud, van verhaal en van gevoelens, die me raakt. Veel verder kom ik niet. Maar dat het me bevallen is, blijkt uit de snelheid waarmee ik dit boek gelezen heb: nauwelijks twee dagen.

Twee voldane leesdagen.