Drie weken geleden is Toni Morrison overleden. En dat ik nooit iets van haar gelezen had, wilde ik goedmaken. Alleen: wat kies je dan? Ik heb wat gesurft, en kwam uit op Beloved. Maar de eerste bladzijden boden veel weerstand, en ik had niet het geduld.
Uiteindelijk ben ik uitgekomen op het recente God help the child, uit 2015. Dat bleek eerst een goede keuze, en dan weer niet.
Goed omdat ik onder de indruk was van het métier van Morrison. De manier waarop ze het verhaal vertelt, telkens vanuit een ander personage, vond ik fris en aangenaam. Na 1/3 van het boek was ik zeer enthousiast. Maar daarna ging het bergaf. Uiteindelijk bleef alleen de techniek over, en de inhoud deed er niet meer toe. Stukken van het verhaal bleken op niets uit te lopen, en het leesplezier van het begin was ver te zoeken. Ik heb het boek uitgelezen, maar dan alleen omdat ik hoopte dat het weer goed zou komen.
Het laatste derde van God help the child vond ik zelfs een miskleun. Misschien was ze zelf het schrijfplezier kwijtgeraakt, of wist ze niet meer wat en hoe. Stom. Dat heb ik nog niet veel meegemaakt: dat ik helemaal warm loop voor personages van wie het lot me op den duur onverschillig laat.
Wat jammer. Misschien moet ik binnenkort een andere Morrison lezen, om het weer goed te maken.