Of The Handmaid’s Tail van Margaret Atwood. Ik had twee afleveringen gezien van de televisieserie, maar blijkbaar toch opgegeven. Al vond ik het thema boeiend. En omdat er nu zoveel te den was op het vervolg, zoveel jaren later (De Testamenten), ben ik toch maar begonnen aan the Handmaid’s Tail. Eerst in het Engels, maar wegens te veel weerstand, heb ik dan toch maar de vertaalde versie gedownload.
Ik denk wel dat ik me binnenkort aan De Testamenten waag (met wat geduld, want er staan veel boeken op mijn lijstje), want Het Verhaal van de dienstmaagd heb ik echt wel graag gelezen. Snel gelezen ook, en dat is een goed teken. Ik denk niet dat ik de volle honderd percent fan ben, maar dat hoeft ook niet.
Moeilijk te zeggen wat er zo goed aan is. Atwood schrijft vlot, weet goed te doseren, laat de lezer niet in de steek en neemt hem ook niet bij het handje. Precies zoals je het wil dus. En het blijft natuurlijk ook een achtergrond die niet ondenkbaar is: ook ik zie dingen rondom mij gebeuren die niet eens zo ver staan van de fictiewereld van Gilead. µ
Gelukkig heb ik niet de hele serie gezien (twee jaargangen, denk ik). Dan was het leesplezier vergald geweest, of was ik er niet eens aan begonnen. De volgtijdelijkheid is niet willekeurig: eerst het boek en dan de verfilming. Andersom is zonde.
BartleestK 