Roest

Na een goede recensie in de SdL. Pools? Waarom niet. Gelezen op m’n Kindle in volle coronacrisis.

Nooit iets gelezen van Jakub Malecki. Nooit gehoord van Jakub Malecki. Met weinig vertrouwen gestart dus, maar na het gratis fragment van Roest gretig aangekocht.

Hoe noem je zo’n roman? Een streekroman? Geen idee. Maar wel: personages van verschillende generaties die blijven plakken, die je niet onverschillig laten, en die veel meemaken. Veel miserie bijvoorbeeld. EN maar een klein beetje geluk.

En vooral veel geduld. Bij Józek bijvoorbeeld, een ‘specialist op het gebied van wachten als niemand anders’. Maar ook bij Malecki, want soms moet de lezer bijna een heel boek wachten om te weten dat … Moet een sterk plan geweest zijn, een werk met grote controle, om uiteindelijk alles te laten uitkomen. Misschien soms iets te veel controle.

Maar ik heb hiervan genoten. Van mijn vuurdoop in de Poolse literatuur.