Gekregen voor mijn verjaardag. Was me al opgevallen, weet niet meer waarom. Een auteur (Valerie Tack) uit Kortrijk. Lekker lokaal. En die lesgeeft op de school van. Ze heeft het boek gesigneerd. Dat ze een zwak heeft voor Stijn Streuvels zij haar vergeven.
Vreemde titel, zeker met die ampersand. Is dat niet jaren 90? Van rauw hou ik wel. Van het boek ook, want ik heb het in drie dagen gelezen. En oké, het gaat nergens naar toe. Maar waarom zou dat nodig zijn bij romans?
rauw & alsof bestaat uit korte stukken (zelden meer dan vijf bladzijden), telkens voorafgegaan door een fragment, een paar zinnen. Het is het verhaal van een niet bij naam genoemde geliefde, die het hoofdpersonage (Vogel) met haar vader associeert. Haar vader waar ze nog lang niet mee klaar is. En dat zal de ‘geliefde’ geweten hebben.
Gevoelens (als liefde) zijn er nauwelijks. Misschien waren ze er wel, maar die zijn er achteraf allemaal uit weggesnoeid. Daardoor lijkt het soms of Vogel niets voelt, niets wil. Het enige initiatief komt helemaal op het einde, maar staat voorin. Dat moest ervan komen, als je altijd met messen speelt.
Heel graag gelezen dus.
BartleestK 