Factfulness van Hans Rosling (postuum) stond al een tijdje in de kast. Omdat ik eerst Enlightenment Now van Steven Pinker begonnen was, en de boeken over hetzelfde gaan, leek het mij geen goed idee om ze na elkaar te lezen. Bij Pinker ben ik ergens blijven steken, na 2/3 van het boek, en dus ben ik nu toch eerder klaar met Factfulness.
Misschien ook maar goed. Factfulness is een heel leuk, gevarieerd en simpel boek. Simpel in de goede betekenis. Je leest het makkelijk, er is weinig weerstand, maar het gaat wel ergens over. Over alles eigenlijk. Het is een van de bekendste boeken van de optimisten, in de lijn van Pinker, maar ook van Maarten Boudry, Rutger Bregman, Matt Ridley (sorry voor de slordige orde). Optimist word je, zegt de Zweedse professor Rosling, door gegevens te verzamelen, en je verder te laten overtuigen. Dan zie je: het gaat gewoon altijd maar beter, wat we ook denken. We worden rijker, gezonder, vreedzamer. En niet alleen wij. Ook, en vooral, de anderen, waarvan we nochtans dachten dat ze hopeloos arm, ziekelijk en oorlogszuchtig waren.
Rosling vertrekt vanuit onze onwetendheid. We denken voortdurend dat het met alles veel slechter gesteld is. Hij bewijst dat keer op keer met quizzen waarop mensen, ook de verstandigste, telkens weer slechter scoren dan chimpanzees. Zo dom zijn we niet natuurlijk, maar veel te pessimistisch. Overtuigende grafieken maken dat duidelijk.
Je wordt er dus vrolijk van. En verstandiger. Wat kan je nog meer verlangen? Leve de feitenkennis die ons slimmer en vooral gelukkiger maakt.
BartleestK 