Tijd voor non-fictie. Voor zij die lijden, van Wim Distelmans, is een dun boekje (100 bladzijden), geschreven in vraag en antwoord. Het geeft een status quaestionis over euthanasie in België. Soms gaat het zeer in detail, maar zelfs dan blijft het goed te begrijpen, en stak ik er als lezer veel van op. Bovendien werkt het format hier zeer goed: de vragen die Distelmans aan zichzelf stelt zijn de vragen die iedereen zich stelt. Er zit een logische gedachtegang in het boekje. Wat ook interessant is: het is heet van de naald, want het begint met een inleiding over de zaak voor het hof van assisen van Tine Nys.
Ik heb de grootste bewondering voor experten die er in slagen om complexe dingen op een bevattelijke manier uitleggen. En dit boekje is daar een schoolvoorbeeld van. Alle onzin die tijdens etentjes na een paar glazen wijn wordt verteld is dus verleden tijd.
Daarom alleen al is dit boekje het waard gelezen te worden. En hopelijk heb ik er ook iets aan, als ik zelf ongeneeslijk ziek word of ondraaglijk lijd. Laat dat nog even duren.
BartleestK 