Ik hou van uitdagende titels. Als ze hun belofte waarmaken. Is dat zo bij Echte pretentie van Joost de Vries? Ja, misschien wel. Gedeeltelijk toch.
Het boek is ontstaan uit een essay (dat biecht de schrijver eerlijk op). En dat merk je ook. Er is hier en daar iets toegevoegd aan de basistekst, en niet van alle toevoegingen ben ik fan. Het essay had hoogstwaarschijnlijk één duidelijke boodschap. Maar het boek wil meer zijn. Noem het pretentie …
Niet dat ik het oneens ben met Joost de Vries. Of dat ik niet hou van zijn manier van schrijven. Neen, ik ben twee keer pro. en de meeste uitweidingen zijn ook wel interessant (over Susan Sontag, Karel van het Reve, Samuel L. Jackson, Saoirse Ronan, Lord Byron…). Ik heb een paar gaatjes in mijn cultuur kunnen vullen (er blijven er nog heel veel open). En natuurlijk ook veel herkend.
Alleen: het zou pas echt heerlijk zijn als zo’n leuk en dun boekje (niet eens 150 bladzijden) ook uitblonk in eenvoud, in rechtlijnigheid. Want de boodschap is interessant op zich. Al wat Joost de Vries er aan toevoegt, maakt het voor mij minder raak.
En dat is zonde.
BartleestK 